مجلس ش 2813 . اثبات معراج و معاد جسمانى . از ميرزا حسن جابرى انصارى اصفهانى ( 1287 - 1376 ق ) فرزند على فرزند محمود ، چاپ : سنگى ، رحلى ، 28 ص . اعلام 1 / 546 ؛ طبقات 14 / 415 ؛ مشار 1 / 159 . اثبات مولد و قيام . از شاه احمد سعيد مجددى دهلوى ( 1217 - 1277 ق / 1802 - 1861 م ) . فرزند ابو سعيد فرزند صفى القدر . خليفه و جانشين پدرش بوده و در شورش دهلى و چپاول اين شهر به دست انگلستان شهر را رها كرده و در لاهور جايگزيده و همانجا درگذشته است . در اختلاف ميان دو گروه بريلوى و ديوبندى است بر سر ايستاده و يا نشسته برگزار كردن مراسم روز زايش پيامبر - فقهى - عقيدتى و آداب است . ( - مشترك ) . آغاز : الحمد لله الذى ارسل رسوله بالهدى و دين الحق ليظهره على الدين كله . مشترك 2 / 1021 ( 3 نسخه ) و نمايه‌اى از كارهايش ، همانجا 4 / 2713 ( نمايه ) ؛ خزينه 1 / 709 ، 638 احمد سعيد مجددى كه كس ديگرى است از اين خاندان ، 701 زندگىنامهء پدر نگارنده ؛ حديقه ، لاهورى 142 زندگىنامه و نام 8 كار او ؛ پرفسور محمد اقبال مجددى ، پيشگفتار چاپ « رشحات عنبريه » 1979 م ، و نام 8 كار او . گنج 4 / 2198 « تحقيق حق المبين » كه همان « تحقيق مسايل اربعين » اوست . اثبات نبوت خاصه . از شيخ الاسلام حسن بن مرتضى رشتى ( د 1300 ق ) . ( - الابرار ) پاسخ پرسشى است از سيد رضا كربلايى پيرامون نبوت خاصهء پيامبر ( ص ) و حقانيت اسلام و نسخ ديگر اديان و نيز اثبات حقانيت شيعه و سبب غيبت امام زمان . آغاز : الحمد لله القادر المقتدر الخبير الولى العالم السميع البصير . . . . اما بعد جناب مستطاب فاضل عارف كامل . اعلام 1 / 560 ؛ طبقات 14 / 354 . مرعشى 17 / 196 ش 6627 . اثبات نبوت . از ميرزا عيسى قائم‌مقام بزرگ فراهانى ( د 1237 ق / 1822 م ) فرزند ميرزا حسن از بنيانگذاران سپاه ايران نوين ( - جهاديه 2 / 944 ) با ديباچه‌اى از فرزندش ميرزا ابو القاسم قايم مقام ( د 1251 ق ) . چاپ : تهران ، 1294 ق . آغاز : سبحانك لا احصى ثناء عليك . . . شكر و سپاس مر خدا را . نسخه‌ها 2 / 872 ؛ ذريعه 1 / 101 ، همانجا 9 / 858 « ديوان . . . » ؛ اعلام 2 / 1702 ؛ سليمانى ، القاب 122 ؛ مشار 1 / 159 ؛ ريحانه 4 / 392 . آستان قدس 1 / 14 ؛ آستان قدس ، الفبايى 18 ؛ چاپ سنگى 62 . اثبات نبوت : ترجمهء تحقيق النبوة . از مجدد الف ثانى شيخ احمد هندى ( 971 - 1034 ق / 1564 - 1624 م ) فرزند عبد الاحد . پايه‌گزار گروه مجدديان ، 3 سال در زندان جهانگير پادشاه ( 1014 - 1037 ق ) در بند بوده است . از نخستين كارهايش ، به زبان عربى كه به فارسى ترجمه شده است ، در برابر گرايش‌هاى